In het betoverende kader van Victor Horta's beroemde eerste burgerhuis - het huis voor de familie Autrique, bouwjaar 1893 - loopt een fraaie tentoonstelling over de vroegste wortels van het stripverhaal.

Wie dacht dat Hergé - de tekenaar van onze nationale volksheld annex reporter Kuifje - het alfa en omega van de strip in Europa was, moet dringend zijn kennis bijspijkeren. De tentoonstelling ‘Het ontstaan van het beeldverhaal' graaft diep in de tijd en belicht intussen lang vergeten auteurs en tekenaars.

Al meer dan 100 jaar voor Hergé zijn Tintin/Kuifje in 1929 uitstuurde naar het land der Sovjets, werden er strips gemaakt. En sommige zien er vandaag de dag nog steeds erg modern uit. Het is vooral de omvang en de enorme diversiteit van die ‘strippioniers' die de wenkbrauwen doet fronsen. William Hoghart - een van de absolute grootmeesters van de Engelse funnies-industrie uit het midden van de 18e eeuw - opent de tentoonstelling met tekeningen en etsen. Ook Wilhelm Busch en Töpffer - de Zwitser die algemeen beschouwd wordt als de ‘uitvinder' van het beeldverhaal - ontbreken niet op het appèl. Maar ook andere beroemdheden uit de 19e eeuw, waaronder Gustave Doré en A.B. Frost kleurden mee het beeld van de eerste strips.

Tot de ontegensprekelijke topwerken behoort het oeuvre van de Amerikaanse duivel-doet-al Winsor McCay. McCay's levensloop is op zich eigenlijk al voer voor een eigen strip(reeks). Maar de man gaat de geschiedenis in als een van de meest talentrijke, fantasievolle tekenaars ooit. Zijn ‘Little Nemo in Slumberland' blijft ijzersterk, ook na al die tijd. McCay verzon eindeloze variaties op een en hetzelfde uitgangspunt. De kleine Nemo probeert naar de koning van Slumberland - letterlijk: Sluimerland, of het Land der Dromen - te geraken. Wanneer hij voor een zoveelste keer dreigt opgeslokt, verpletterd te worden of uiteen te spatten, dondert hij uit zijn bed en ontwaakt Nemo uit zijn slaap... Een droomwereld, zeker weten.

Lees meer over het Stripjaar BD Comics Strip Brussels 2009.